Alp disiplini yetenek ve hızı birleştiren coşkulu bir spordur. Alp Disiplini yarışlarının beş resmi dalı vardır. İniş ve süper büyük slalom hız odaklı yarışlardır. Slalom ve büyük slalom yarışmacının yeteneğinin günün kazananını belirlediği daha etkin tekniklerdir. Beşinci kombine yarışıysa hem tekniği hem hızı sınar.
Yarışçı profili
Alp disiplininde esas itici gücü sağlayan yer çekimi olsa da, spor yüksek derecede formda olmayı gerektirir. İşin büyük kısmını bacaklar yüklenir, kollar ve vücudun üst kısmı sadece dengeyi sağlar. Alt bacaktaki kaslar yarışçıların öne eğilmelerini sağladığı için özellikle önemlidir.
Parkurlar
Alp disiplini parkurları için belirlenmiş bir uzunluk yoktur. Hız etkinliği parkurları yarışmacıların keskin dönüş, dik iniş ve düzlük gerilimlerini test etmek üzere tasarlanmıştır. Slalom yarışları daha zorlu yokuşlarda gerçekleştirilir ve dağdan iniş sırasında kullanılan parkurlar saha düz bir yol izler. Tüm yarışmacıların geçmesi gereken her parkur renkli girişlerle açıkça işaretlenmiştir. Erkeklerin yarıştığı parkurlar kadın yarışmacılarınkine kıyasla daha uzundur ve daha çok geçit içerir.
Açık ve kapalı
Alp disiplini yarışları, “geçit” adı verilen renkli bayraklar kullanılarak düzenlenen yamaçlarda ya da pistlerde gerçekleştirilir. Geçitlere, en çok iniş yarışlarında rastlanırken, en sık geçit kullanılan yarışlar da slalom yarışlarıdır. Yan yana dizilmiş bayraklardan oluşan yarışa ‘açık’ geçit yarışı, arka arkaya dizilmiş bayraklardan oluşan yarışa ise ‘kapalı’ geçit yarışı adı verilir. Açık geçitler yarışmacıya aşağı inerken takip etmesi gereken güzergâhı gösterirken, kapalı geçitler yarışmacıyı doğal iniş güzergâhı çevresinde dönmeye zorlar.
Yarış teknikleri
Dönüşler
Yarış hızındayken dönüşleri yapmak sıkı çalışma gerektirir. Kullanılan son tekniğe ‘oyma dönüşü’ adı verilir. Örneğin, yarışçı ağırlığını sol kayağa aktarır ve kayağın dış kenarının eğimi kesmesini sağlar. Kayak sol tarafa döndükçe, eğimin biçimine göre esner.
İniş yarışı hız etkinliklerinde yarışçıyı yavaşlatması nedeniyle dönüşler asgari tutulur. Yarış çizgisinde kalmak için ayarlamalar yaparken, yarışçı ayaklarının üstünde durabilmek için gücüne ve dengesine güvenmelidir.
Slalomda yarışçılar slalom direkleri arasında dönüşler yapmak zorundadır. Yüksek seviyedeki slalom kayakçıları dönüşlerini direklere çok yakın yapar; bu sayede yolları, mümkün olduğunca düz ve kısa kalır. Yarışmacıların “blok” adlı tekniği kullanarak direkleri sökmesine izin verilir.
Atlayışlar
Slalom yarışçıları, yerle temaslarını nadiren keserler; ama hızlı yarışlar, genellikle yarışçıların atlayış yapmasını gerektirir. Otoyol trafiğinden daha hızlı ilerleyen iniş yarışçıları, bir atlayışta 80m yüksekliğe çıkabilirler. Bu yükseklikte bir atlayış, ciddi yaralanmaları önleyebilmek için birçok yetenek ister. Yere inen yarışçılar ekipmanlarına da güvenirler. Kenardaki şeritler kayağı serbest bırakır ve yumuşak kayak kıyafeti kaymalarını, hafifçe yavaşlamalarını ve güvende olmalarını sağlar.